หากพูดถึงนักเดินทางสายลุยที่พาเราไปสัมผัสแง่มุม “เถื่อน” ทั่วโลก ชื่อของ “สิงห์ วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล” จากช่อง TuenChannel คือชื่อแรกที่หลายคนนึกถึง ในการพูดคุยกับรายการ Tattoo Brothers สักแต่พูด สิงห์ได้เปิดเผยตัวตนในแง่มุมที่หลายคนอาจไม่เคยรู้ ตั้งแต่ปมในวัยเด็กจนถึงเหตุผลที่เขา “ไม่มีรอยสัก”

1. ปมในใจวัยเด็ก: การดิ้นรนเพื่อมีตัวตนภายใต้เงาของพ่อแม่

สิงห์เล่าว่าในวัยเด็กเขาเป็นคนที่หลงทางและไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร สิ่งที่เขาโหยหามากที่สุดคือ “การมีตัวตน” เนื่องจากเขาเติบโตมาในครอบครัวที่พ่อแม่มีชื่อเสียงและมีตัวตนทางสังคมที่ใหญ่มาก ทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่ใต้เงาตลอดเวลา ความพยายามสร้างตัวตนในช่วงวัยรุ่นจึงแสดงออกผ่านความขบถ ทั้งการหนีเรียน ย้อมผมทอง หรือการเข้ากลุ่มเพื่อนที่ชอบมีเรื่องชกต่อย

2. มุมมองใหม่จากโลกที่เถื่อน: 3 ประเทศที่คนน่ารักที่สุด

แม้จะขึ้นชื่อเรื่องการไปในที่อันตราย แต่สิงห์กลับมองเห็นความงดงามในความเป็นมนุษย์ โดยเขาได้จัดอันดับ 3 ประเทศที่คน “น่ารัก” และประทับใจที่สุดคือ:

• อัฟกานิสถาน: ประเทศสงครามที่เปลี่ยนโลกทัศน์ของเขา จากที่คิดว่าจะอันตราย กลับพบแต่ผู้คนที่ยื่นของกินและมิตรภาพให้ตลอดทาง
• อิหร่าน: แม้จะอยู่ในภาวะตึงเครียด แต่ผู้คนกลับใจดีมาก เดินอยู่เฉยๆ ก็ได้ผลไม้ติดมือมาเต็มไปหมด
• เซาท์แอฟริกา: แม้จะมีอาชญากรรมสูง แต่หากเราเปิดใจรับฟังเรื่องราวของเขา ผู้คนที่นั่นจะเชื่อมโยงกับเราอย่างจริงใจ

3. ความลับ “ทำไมสิงห์ วรรณสิงห์ ถึงไม่มีรอยสัก?”

ในรายการ Tattoo Brothers ที่เน้นเรื่องรอยสัก สิงห์ตอบอย่างตรงไปตรงมาว่าเขา “ไม่มีรอยสัก” และไม่ได้แอนตี้รอยสักแต่อย่างใด แต่เหตุผลหลักคือเขายังไม่เจอ “ภาพ” หรือ “สัญลักษณ์” ใดที่เขารู้สึกว่าอยากให้อยู่บนร่างกายไปจนวันตาย หากจะให้เลือกสักจริงๆ เขาคงเลือกรูป “สิงโต” สัตว์ประจำตัวของเขา แต่ปัจจุบันเขาก็ยังไม่เจอแบบที่ถูกใจจริงๆ

4. เบื้องหลังการถ่ายทำ: กลัวตายแต่หยุดไม่ได้

สิงห์ยอมรับว่าเวลาเข้าพื้นที่ปะทะ เขารู้สึกได้ถึงความตาย แต่วิธีจัดการกับความกลัวของเขาคือ “การทำงาน” เมื่อสมองจดจ่อกับการปรับกล้อง เปลี่ยนเลนส์ (ซึ่งเขามักพกเลนส์ถึง 6 ตัวบนตัว ) และการสัมภาษณ์ ความโฟกัสจะข่มความกลัวเอาไว้ เขาเรียกสิ่งนี้ว่าการถูก “Occupy” โดยงาน ทำให้ไม่มีเวลาให้ความกลัวทำงาน

5. อุปกรณ์คู่ใจและก้าวต่อไปในปี 2026

สิงห์ได้โชว์อุปกรณ์การถ่ายทำที่เขา “โม” (Modify) เอง ทั้งกระเป๋ากล้องที่ใส่โดรนและเลนส์ไว้เพียบ เลนส์โปรดของเขาคือ Sony 35mm Fix และช่วงหลังเริ่มอินกับเลนส์ Anamorphic ที่ให้ภาพอัตราส่วนเดียวกับโรงหนัง

สำหรับเป้าหมายในปีนี้และปีหน้า สิงห์วางแผนที่จะ “หยุดพัก” หลังจากทำงานหนักมาตลอด 40 ปี เขาต้องการให้เวลากับมิติอื่นๆ ของชีวิตที่นิ่งขึ้น เช่น การสร้างบ้าน และพาน้องหมาไปเดินเล่น โดยผลงานล่าสุดคือ “เถื่อน Travel BW” ตอนทะเลจีนใต้ จะถูกนำไปออกอากาศทาง Thai PBS และเตรียมแปลเป็นภาษาอังกฤษเพื่อส่งเข้าประกวดในเทศกาลสารคดีระดับโลกต่อไป